Eigenlijk zijn sneeuwklokjes niet wit maar doorschijnend. Door de luchtkamers in de blaadjes wordt het invallende licht naar alle kanten weerkaatst en ervaren wij het als wit. Als je een blaadje even tussen je vingers fijnknijpt zal je zien dat ze kleurloos zijn.
Sneeuwklokjes horen bij het geslacht Galanthus. Binnen dat geslacht zijn er zo'n 20 soorten bekend. De bekendste is Galanthus nivalis (gewoon sneeuwklokje). Galanthus komt van de samentrekking van het Griekse anthos (bloem) en gala (melk) wat duidt op de melkwitte kleur van de bloem. Nival is zowel in het Grieks als in het Latijn het voorvoegsel sneeuw-. De Nederlandse naam spreekt voor zich!
Oorspronkelijk komt het sneeuwklokje niet in onze streken voor. Hij is ingevoerd als stinzenplant. Dat betekent dat hij als voorjaarsbloeier is geïmporteerd door rijke mensen die een stins (Friese woord voor stenen huis) hadden. Ze wilden hiermee hun tuinen opvrolijken in het vroege voorjaar maar vooral ook indruk maken.
De foto laat een sneeuwklokje (Galanthus spec.) zien op het terrein van kasteel Nederhemert in Nederhemert-zuid. Het terrein staat bekend om zijn sneeuwklokjes en winterakonieten. Deze zijn bedrijfsmatig ingeplant. De bewoners dachten er na de tweede wereldoorlog een boterhammetje mee te verdienen. De boterham leverde het niet op maar wel een prachtig wit en geel tapijt van bloemen. Als je het nog niet gezien hebt..... Ga kijken!

tekst en foto: Dirk Muller

 

 

Heeft u hem al (gezien)?

"Natuurlijk Bommelerwaard"

het tweede nummer van ons verenigingsblad.

 

Hier te bestellen

 

 

 

Ook op zoek naar een cadeau?

Zoek niet langer...

  Bestel een exemplaar van dit prachtige boek over de natuur van de Bommelerwaard

(klik hier)