Verslag wandeling Halostapad – klompenpad rondom Aalst - zaterdag 4 april 2026

Verslag door Mieke Tromp Meesters

Op een prachtige zaterdagmiddag, net voor de Paasdagen aanbreken, vertrekken we om 14:00 uur vanaf het café Het Oude Veerhuis te Aalst. De groep telt 14 personen, die van alle windrichtingen vandaan zijn gekomen. Vanuit de Natuurwacht Bommelerwaard vertegenwoordigt Dirk Muller de Plantenwerkgroep, Arnout de Mooij de Vogelwerkgroep en Gerda de Vlinderwerkgroep.

Het 9 kilometer lange Klompenpad is 30 september 2023 officieel geopend. In de groep bevinden zich ook enkele collega’s, die allen passie voor de natuur hebben. Als je op planten, cultuurhistorische elementen en vogels let, dan ligt het tempo uiteraard niet erg hoog. 

Via een kleine lus lopen we richting de afgedamde Maas. Op weg erheen zien we direct al leuke plantjes in de berm, zoals pinksterbloem, paardenbloem, madeliefje en glad walstro. Ook de brandnetel is goed vertegenwoordigd: een indicator van voedselrijke bodem (of ook: iets teveel stikstof). Later proeven we van de kraailook, een soort XL bieslook die hier gewoon in de berm groeit. Verderop is de glijbaan van de overstekende bevers te zien; voor de bever zelf is het wat aan de late kant – ’s middags na twee uur liggen ze meestal hun siësta te houden in de burcht.

Bij de plas zien we veel vogels, waaronder twee paartjes wintertaling; het mannetje heeft een roomwitte vlek bij de staart en een kastanjebruine kop met een donkergroene oogstreep. Ook laten de tureluurs van zich horen: kleine steltvogels met rode poten. Verderop fladdert zelfs al een vroege vlinder langs: een citroenvlinder en een koolwitje: geaderd of klein? - daarvoor was ie te snel weer doorgevlogen. De tjiftjaf is op onze hele wandeling te horen, maar we horen onder andere ook de heggenmus, het winterkoninkje, de koolmees, de boomkruiper en in het begin heel even de groene specht. Dirk geeft onderweg een kleine anatomische les bij een overleden gans: deze heeft een rond borstbeen voor optimale aanhechting van de vleugelspieren en holle botten om zo licht mogelijk te zijn. Daarna horen we en zien we de eerste boerenzwaluwen: echte lentebodes!

Bij een kuil met zand zien we piepkleine zandbijen in en uit hun holletjes onder de grond vliegen. Gerda vertelt een en ander over de insecten. Prachtige insectennamen komen voorbij: de bijenwolf, de spinnendoder en ook de goudpootzandbij. Een mooi woord voor galgje…

We steken de weg over naar de Capreton bij het gemaal uit 1935 van Dijkgraaf H.C. de Jongh. Hier geeft Dirk kort uitleg over de functie van dit gemaal. In de verte kwettert een grote groep huismussen bij een van de boerderijen. We spotten ook een vrij grote roofvogel, maar die is te ver weg om goed te kunnen zien. Voor de gelukkigen onder ons geeft een ijsvogel een kleine show weg: een duik in het water vanaf een meidoorn om voedsel te bemachtigen. De Cetti’s zanger is te horen tussen het riet en een tafeleend zwemt verscholen achter het riet in de tichelgaten. De plassen zijn ontstaan door kleiwinning voor de steenfabriek in Aalst. Hoog in de boom hangt een imposant uit houtpulp of papier gemetseld nest van de Aziatische hoornaar. 

Verderop staat ineens een grote hoeveelheid holpijp in de sloot: dit is een indicator van kwel en doet het goed op ijzerhoudend water. Zou een roestend ijzeren balk op de oever hier ook iets mee te maken kunnen hebben? We zien de eerste kieviten en horen en zien een rietgors in het riet. Een deel neemt dankbaar gebruik van een bank midden in dit weidelandschap. En dan tovert Dirk een pakje speculaas tevoorschijn. Deze traktatie wordt door iedereen zeer gewaardeerd.

Boven ons vliegt het mannetje van de kiekendief. Misschien was die grote roofvogel eerder wel een vrouwtje kiekendief? Het pad voert ons over een leuk bruggetje door het grasland met een boog weer terug naar Aalst. Voor de meesten van ons is het ook wel genoeg geweest: als je veel stilstaat en om je heen kijkt, is 9 kilometer best ver. In de verte zien we op dit laatste stuk nog wat hazen zitten naast de groepen grauwe gans.

We hebben veel gezien en gehoord: bijna 50 vogelsoorten en veel planten. Leuke anekdotes over de geschiedenis van het landschap. We hebben eetbare planten gezien en sommige geproefd, zoals de veldsla, hondsdraf en de veldkers. 

Om vijf over vijf zijn we weer terug op de parkeerplaats. Een groot deel van de groep heeft wel zin in een biertje na deze mooie, zonnige tocht.

Nog een lijstje van vogels:

Plantenlijst (verre van compleet…):